حمايت مطالبه‌گرانه از وزير آموزش و پرورش

علی شکوهی در روزنامه‌ اعتماد نوشت: مساله انتخاب وزیر آموزش و پرورش بار دیگر موضوع اختلاف میان فرهنگیان شده است
نهم- بعید است با رای ندادن به بطحایی ما وزیر بهتری پیدا کنیم. بنابراین خوب است این وزارتخانه سال جدید تحصیلی را با سرپرست شروع نکند.

\r\n
– از بین بردن فضای امنیتی حاکم بر وزارت آموزش و پرورش

\r\n

علت اصلی نپذیرفتن این مسوولیت از سوی کسانی مانند دکتر نجفی همین بود که با این بودجه‌های مصوب نمی‌توانستند تحولی مطلوب و حتی چشمگیر را ایجاد کنند و در فاصله زمانی کم، مقبولیت خود را از دست می‌دادند.

\r\n\r\n

بنابراین با حمایت نمایندگان مجلس از ایشان این امید می‌رود که موفق‌تر از دیگرانی باشد که اسم آنها این روزها سر زبان بود. هشتم- اصلا به «حمایت بدون مطالبه» از دکتر بطحایی اعتقاد ندارم. خوب است نمایندگان محترم مجلس ضمن دفاع از وزارت ایشان، مطالبات زیر را مطرح کنند:

\r\n\r\n
بنده در این وزارتخانه شاغل نیستم اما در طی حدود سه دهه با این مجموعه همکاری کرده‌ام ، بنابراین به عنوان کسی که به خود حق اظهارنظر در این باره را می‌دهد، نکاتی را در پیرامون انتخاب وزیر عرض می‌کنم.

\r\n\r\n
اول- همیشه گفته‌ام که صرفا با تغییر وزیر آموزش و پرورش مشکلات عدیده این وزارتخانه و معلمان حل نخواهد شد مگر اینکه نگاه دولت به مقوله تعلیم و تربیت به شکل اساسی تغییر کند و وزیر، مجری طرح‌های مبتنی بر این نگاه تازه در کل دولت و حتی نظام باشد. البته این وضعیت ممکن است کمی بهتر یا بدتر شود اما دامنه تغییرات در حدی نیست که ما را از وضع موجود به وضع مطلوب برساند. بنابراین تصمیم‌گیری در این باره با نگاه نسبی‌گرایانه باید انجام شود.

\r\n\r\n
چهارم- واجب نیست اما با توجه به تجربه گذشته، بهتر است وزیر آموزش و پرورش از درون جامعه بزرگ فرهنگیان انتخاب شود و الا قادر به اداره خوب این وزارتخانه نخواهد بود و ناآشنایی وی با مسائل آموزش و پرورش مشکلاتی ایجاد خواهد کرد.

\r\n\r\n
سوم- ضعف مدیریت در این وزارتخانه بوده و هنوز هم هست اما از آن مهم‌تر کمبود امکانات این وزارتخانه و مطالبات تلنبار شده مالی و غیرمالی است که هر فرد توانمندی را هم عاجز می‌کند. هر کسی وزیر شود اگر توانمندترین هم باشد اما بودجه کافی در اختیارش قرار نگیرد قطعا موفق نخواهد شد.

\r\n
ششم- وزیر پیشنهادی باید در جمع فرهنگیان مقبولیت نسبی داشته باشد.‌ای کاش وضعیت به گونه‌ای بود که همه تشکل‌ها و نهادهای صنفی و سیاسی فرهنگیان در معرفی فردی توانمند و مقبول به توافق می‌رسیدند و رییس‌جمهوری هم اقدام به انتخاب همان فرد می‌کرد اما اکنون چنین نیست و تشکل‌های صنفی و سیاسی فرهنگیان درباره حمایت از وزیری خاص توافق ندارند، البته منهای دکتر نجفی که این مسوولیت را قبول نکرد چون به دشواری کار واقف بود.

\r\n\r\n
دوم- گفتیم که وزارت آموزش و پرورش نیاز به تحول بنیادی دارد اما تصمیم در این باره به عزم سیاسی ملی نیازمند است و در حد وزارتخانه و حتی دولت نمی‌توان در این باره اقدام کرد. اگر این عزم سیاسی ایجاد نشود، هر اقدامی در سطح این وزارتخانه با مخالفت نهادهای فرهنگی و سیاسی فراتر از دولت و حتی عدم همراهی کلیت دولت مواجه خواهد شد. درست است که امور جاری آموزش و پرورش در یک وزارتخانه سامان می‌یابد اما کار تعلیم و تربیت به کل نظام مربوط است.

\r\n\r\n
پنجم- بر بدنه وزارت آموزش و پرورش مانند وضعیت عمومی کشور، نگرش اصلاح‌طلبانه و اعتدال‌گرایانه حاکم است و اصولگرایان عاقل هم در آن فراوانند و بنابراین مناسب است که فردی وزیر این وزارتخانه باشد که فهم سیاسی و گرایش اصلاح‌طلبانه و تحولخواه داشته باشد اما در رفتار سیاسی او اعتدال و انصاف و عقلانیت حاکم باشد و به تندروی و برخوردهای احتمالا حذفی اشتهار نداشته باشد. اقتضای کار در آموزش و پرورش این است.

\r\n\r\n
هفتم- با ملاک‌های فوق به نظر می‌رسد جناب بطحایی فرد مناسبی است. وی سابقه فعالیت از مدرسه تا سرپرستی وزارت آموزش و پرورش را در کارنامه خود دارد. در طیف کلی اصلاح‌طلبان و اعتدال‌گرایان دسته‌بندی می‌شود اما به عنوان یک چهره سیاسی مطرح اصلاح‌طلب تلقی نمی‌شود. سابقه همکاری با دکتر فانی را دارد و از تجارب همه وزرای قبلی می‌تواند بهره ببرد. در یک سال گذشته معاون نوبخت در سازمان برنامه و بودجه بود و مناسباتش با این سازمان خوب است و برای گرفتن بودجه و امکانات، تواناتر از دیگران خواهد بود.

\r\n\r\n
علی شکوهی در روزنامه‌ اعتماد نوشت: مساله انتخاب وزیر آموزش و پرورش بار دیگر موضوع اختلاف میان فرهنگیان شده است. بعد از مطرح شدن نام‌های مختلف، سرانجام اسم دکتر بطحایی در فهرست پیشنهادی رییس‌جمهوری برای این وزارتخانه قرار گرفت تا دوباره کسی از درون این مجموعه سکان این کشتی پرمساله را به دست بگیرد.

\r\n\r\n
معتقد به ایجاد تحول بنیادین در این وزارتخانه است و شعار تمرکززدایی و سپردن امور به مدرسه را قبول دارد و امید می‌رود که گامی به جلو در این وزارتخانه بردارد. کارنامه شخصی و فردی دکتر بطحایی هم در مجموع مثبت است و نقطه منفی بارزی در کارنامه ایشان نیست که محل بحث و مناقشه شود.

\r\n\r\n
– ایجاد تغییرات مدیریتی به نفع نیروهای اصلاح‌طلب و اعتدالگرا و اصولگرایان عاقل
– جوانگرایی در عزل و نصب ها
– تلاش برای تغییر ساختارها بیش از تغییر کارگزارها
– واگذاری امور به مدارس و افزودن اختیارات مدیران و شورای مدارس
– توجه به آموزش‌های نوین مدیریتی برای مدیران مدارس و سازگار کردن آنها با نقش‌های تازه‌ای که باید بر عهده بگیرند
– توجه جدی به تربیت سیاسی اجتماعی دانش‌آموزان با هدف هویت بخشی به نسل جوان و مسوول بار‌ آوردن آنان
– توجه جدی به اقتصاد آموزش و پرورش و تدارک ردیف‌های ثابت بودجه‌ای به کمک مجلس
– توجه بیشتر به معیشت و منزلت فرهنگیان
– مراوده سازمان یافته‌تر با تشکل‌های صنفی و سیاسی فرهنگیان
– و…

\r\n\r\n

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *